۱۲۲

۱۲۲


سن دَنیزلرین اَن گوزل
دیَرَلی مله یی سن
دنیزلرین گول چیچه یی
پنبه سی،
کاش زندگی مان پرنده ای بود
که بال هایش من و تو بودیم
تو چپ،من راست
تو قلب،من؛پرواز
و جایی میرفتیم
که دلمان میخواست
نه جایی که نمیخواهیم و
نمی خواهندمان،


تو؛قلب
من؛محو این قلب
من؛پرواز
و تو دلبسته ی این رفتن.

دَنیزلرده
بویوک کالبییلا
ایشیق سن،
بو دنیزده
اُوزومو آتمیشام؛

بو آتماق زیندیگاننیق دی.

تو را جوری بخاطرم سپرده ام
که نفَس؛
رشته،رشته،آسمان را
مرا جوری بخاطر بسپار
که دل؛تَنگ را
دلتنگ را
دلتنگی را.


#جوادرمضان
هفدهم اردی بهشت ۹۷


برای بامدادِ دوباره ام.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.