۱۲۴

۱۲۴


پنهانی ام باش
نزدیکی ات منم.

عشق که کوچه نیست،
شانه های توست
وسط یک روز بارانی
در اتوبانی به طول ِ نمردن

پنهانی ات باشم
نزدیکتر
تاب بخور،تابم بده
در جهانی که ما
از همه تنها مانده ایم و
با خود با تو با من با عشقمان
نشسته و
عالم را در هم خلاصه کرده که
هربار محکمتر میگویم دوستت دارم
دوستت دارم را
هربار محکمتر میگویم.

حال من
فیلم ترسناکیست
که در لحظه ی سکوتش
دچار حمله و ترس میشود اما
در آن لحظه هم
بلندتر دوستت می دارم
بلندتر دوست داشتنت را
به روی صحنه می آورم
اما کات نمی دهم.


#جوادرمضان
نوزده اردی بهشت ۹۷


برای بامدادِ دوباره ام.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.