۱۳۰

۱۳۰


آمدم
بوت کردم
و رفتم
چقدر آسمان
دیوار دارد.
زمین دلم می لرزد
از آمدنت.
مکث کرده اند ساعت ها
در دنیای چشمهای تو.
بیا چشمک بزن
به روزهای شب نشده ام؛

گرمای منی
در سرمای دلتنگی هایم برای خودت
ای زن ِ بانو نامیده ی ملکه زاده ام.

چنان مشتاق توام
طناب هم که باشی
خودم را با تو
به دار می کشم
ای عشق.


#جوادرمضان
بیست و چهارم اردی بهشت ۹۷


برای بامدادِ دوباره ام.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.